ప్రారబ్ధకర్మను మార్చుకోవడానికి అలవరచుకోవలసిన జీవనచర్యలు

ప్రారబ్ధకర్మను మార్చుకోవడానికి ఐదు రకాలైన జీవనచర్యలను అనుసరించాలి. ప్రపంచములో మానవ శరీరము ధరించిన వాళ్ళు ఎవరైనా సరే ఈ సంచిత, ప్రారబ్ధకర్మలను పూర్తి చేసుకోవడానికే పుడతారు.

1. మృత్యువు యొక్క రహస్యాన్ని చేధించుట. అన్ని మానవ శరీరాలు మృత్యువు యొక్క రహస్యాన్ని చేధించుటయే లక్ష్యముగా పెట్టుకొని పృధ్వీపైకి వస్తాయి. ఎవరికి తగ్గ ప్రారబ్ధకర్మను బట్టి వారికి ఆ శరీరము వస్తుంది. ఆ శరీరముతో మృత్యువు యొక్క రహస్యాన్ని ఎలా చేధించాలో అన్నదానికి ఒక formula ఇచ్చారు పరమపూజ్య గురుదేవులు శ్రీరామశర్మ ఆచార్యగారు. ప్రతిరోజు కొత్తజన్మ ప్రతిరాత్రి కొత్త మృత్యువు. ఈ  భావనతో జీవించడం నేర్చుకుంటే ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించగలము. ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి మనం చేసిన సంచితకర్మలో ఈ జన్మలో చేసిన ఎంత ప్రారబ్ధకర్మ తీసుకువచ్చాము అన్నదానికి మళ్ళీ రెండు సూత్రాలు ఇచ్చారు గురుదేవులు. అవి ఆత్మబోధ, తత్వబోధ (ref book  క్రాంతి ధర్మీ సాహిత్యం  - 19)

ఆత్మబోధ : ప్రథమ సాధన ఇది. కళ్ళు తెరవగానే నేడు నాకొక కొత్త జన్మ. ఒకరోజు మాత్రమే జీవిస్తున్నాను. రాత్రి మరణం ఒడిలోకి చేరతాను. మధ్య ఉన్న కాలాన్ని సర్వోత్తమంగా ఉపయోగించటమే జీవనసాధన లక్ష్యం. ఇదే నా పరీక్షాక్రమం. దీనిలోనే భవిష్యత్తు మొత్తం నిండిఉన్నది అని భావన చేసుకోవాలి. నిద్రలేవగానే నేను ఆత్మని. ఆత్మ ఎలా జీవిస్తుందో ఇవాళ జరగబోయే సంఘటనల గురించి అలా ఆలోచించాలి. ఫలానా వాళ్ళని కలుసుకోవటానికి వెళ్తాను, ఫలానా ఆఫీసులో పనిచేయవలసి వస్తుంది, ఫలానా చోట ఇలాంటి ఇలాంటి వాళ్ళు (different types of people) అందరు ఉంటారు, మనస్సుకు నచ్చినవాళ్ళు ఉంటారు, మనస్సుకు నచ్చనివాళ్ళు ఉంటారు వాళ్ళతో వ్యక్తిలాగా కాకుండా ఒక ఆత్మ ఎలా ప్రవర్తిస్తుందో నేను అలా ప్రవర్తిస్తాను అనే సంకల్పము తీసుకోవడమే ఆత్మబోధ. 

తత్వబోధ : రెండవ సాధన ఇది. రాత్రి పడుకోబోతున్నాను, మృత్యువు ఒడిలోకి వెళుతున్నాను అని అనుకొకముందు తత్వబోధ చేసుకోవాలి . ఏమిటి ఈ తత్వబోధ? ఆత్మవలే జీవించానా? ఒకటే ప్రశ్న దానికి జవాబు ఇచ్చుకోవాలి. ఎక్కడ ఎక్కడ ఆత్మవలే జీవించలేదో అక్కడ గట్టిగా సంకల్పం తీసుకోవాలి అక్కడ అలా జీవించవలసి ఉండవలసింది కాదు అని అనుకుంటే correct చేసుకోవాలి ఎవరిని వారు పక్కవాళ్లను కాదు.

ఏదో ఒక సంఘటన జరిగింది మీకు కోపం వచ్చేసింది మీరు fire అయిపోయారు రాత్రి పశ్చాత్తాప పడిపోయి కళ్ళవెంట నీళ్ళు కార్చుకొని ఛా నేను వెధవను ఎందుకు పనికిరాను, ఆధ్యాత్మికత వద్దే వద్దు నాకు - ఇలా ఆలోచించకూడదు. కోపం వచ్చింది - కోపం వచ్చినప్పుడు నేనే ఆత్మను అయితే అక్కడ ఎలా ప్రవర్తించేదానినో /ప్రవర్తించేవాడినో , కోపం రాకూడదు నాకు వాళ్ళకు ప్రేమతో చెప్పి ఉండాల్సింది. దానిని recollect చేసుకోవాలి, ఆ పరిస్థితిని. కోపంతో ప్రవర్తించాను కదా దానిని తుడిపేసుకోవాలి. లేదు నేను కోపంతో ప్రవర్తించలేదు ఇలా ప్రేమగా ప్రవర్తించి ఉండాల్సింది అని ఆ scene ను మీరు ఊహించుకోవాలి. అది ఊహించుకున్న తర్వాత కనుక నిద్రపోతే ఈ కోపంతో వచ్చేటటువంటి ఆగామి సంచిత కర్మ ఉండదు. అలా ఊహించుకొని ఆత్మవలే ప్రవర్తించగలిగితే ఆ కర్మ తుడుచుకుపోతుంది పూర్తిగా. మళ్ళా వాళ్ళ దగ్గరకు వెళ్ళి క్షమాపణ అది అడగక్కరలేదు, అడిగితే మళ్ళీ కొంపలు అంటుకుపోతాయి. క్షమాపణ అడిగితే next day మన నెత్తిన ఎక్కుతారు వాళ్ళు. Common sense ఉపయోగించాలి. మనం మారాలి. ఎదుటివాళ్ళను కాదు మార్చాల్సింది. రోజంతా కరెక్ట్‌ గా ఉండటానికి ట్రై చేశాము. రాత్రి పడుకునే ముందు భగవంతుని సన్నిధిలోకి వెళుతున్నాం. అక్కడ జవాబు (explanation) ఇవ్వాలి అందరు, ఇది తెలుసుకోవాలి. గడిచిన ఈ రోజును తిరిగి తీసుకురాలేము కానీ దానికి ప్రాయశ్చిత్తం మరునాడు ఖచ్చితంగా చేసుకోవాలి. మరునాటి  కార్యకలాపాలలో ఈ రోజు చేయలేనిదాన్ని కలపాలి. దీనివలన కొంత పనిభారం పెరుగుతుంది. ప్రాయశ్చిత్తాలు చేసుకునేలాంటివి పెట్టుకోవాలి. చేయలేని ప్రాయశ్చిత్తాలు పెట్టుకున్నా వేస్టే అంతా. నిత్య జీవనములో కాలాన్ని సవ్యముగా ఉపయోగించుకోవాలి. ప్రతిరోజూ కొత్త జన్మ ప్రతి రాత్రీ కొత్త మృత్యువు. లేచిన దగ్గర నుండి పడుకునే వరకు చాలా టైమ్ మనము వెస్ట్ చేస్తాము ఒక్క క్షణము కూడా వెస్ట్ కాకుండా ఉండేటటువంటి ఒక జీవన ప్రణాళిక అభివృద్ధి చేసుకోవాలి. అది ఎవరికోసం వాళ్ళు చేసుకోవాలి. టైమ్ వేస్ట్ కాకూడదు అనే అత్యాసతో,  కోరికతో మన సామర్ధ్యానికి మించినటువంటి time table వేసుకుంటే మనకే విసుగేస్తుంది. లైఫ్ ఇంకెందుకు అనిపిస్తుంది. అది బాలన్స్ చేసుకోవాలి.